💡 Wskazówka eksperta Elnar: Treść tego artykułu ma charakter poradnikowo-techniczny. Urządzenia, narzędzia oraz osprzęt elektryczny opisane w poniższym materiale znajdziesz w pełnej dostępności i najlepszych cenach bezpośrednio w naszym sklepie internetowym: Przejdź do Sklepu Elnar.

Jak dobrać ogranicznik przepięć do instalacji elektrycznej? Typy 1, 2 i 3, kluczowe parametry i gdzie go kupić – poradnik ELNAR

TL;DR

  • Typ SPD wynika z zagrożenia i miejsca montażu, nie z liczby faz.
  • Twardy próg dla Typu 1: Iimp ≥ 12,5 kA (PN-HD 60364-5-534, pkt 534.4.4.4.2).
  • Up ≤ 2,5 kV dla rozdzielnicy, ≤ 1,5 kV dla elektroniki.
  • Konfiguracja 3+1 dla TT i TN-S, 4+0 dla TN-C.
  • Przewody L→SPD i SPD→PE łącznie ≤ 0,5 m, skuteczna odległość ochronna 10 m.
  • Dobezpieczenie dobierane według karty producenta, nie na oko.
  • Ceny brutto z oferty ELNAR, odczyt 2026, mogą ulec zmianie.

Dobór ogranicznika przepięć (SPD) to zadanie parametryczne, a nie katalogowe. W instalacji nn 230/400 V dwa obiekty o identycznej liczbie faz mogą wymagać zupełnie innych aparatów: inny będzie typ SPD, inna wartość Iimp, inny napięciowy poziom ochrony Up i inna konfiguracja biegunów. Poniższy poradnik prowadzi przez sześć kroków doboru, tłumaczy oznaczenia T1/T2/T3, pokazuje, jak czytać kartę katalogową, i przekłada wynik na konkretny indeks dostępny w hurtowni ELNAR.

Zakres obejmuje instalacje niskiego napięcia w budynkach z urządzeniem piorunochronnym (LPS) i bez niego. Obiekty przemysłowe o rozbudowanej strukturze zasilania, stacje SN oraz instalacje PV wymagają odrębnego projektu i odrębnych kategorii produktowych. ELNAR dostarcza aparaty i materiały, ale nie zastępuje projektu ani pomiarów wykonywanych przez osobę z uprawnieniami.

Jak dobrać ogranicznik przepięć: 6 kroków od projektu do koszyka

Dobór ograniczników przepięć wykonuje się w ustalonej kolejności. Każdy krok zawęża listę możliwych aparatów, a pominięcie któregokolwiek z nich prowadzi do błędnego wyniku, nawet przy poprawnie wybranym typie SPD.

Warunki wejściowe, które trzeba mieć przed rozpoczęciem: projekt instalacji lub ocena ryzyka wg PN-EN 62305-2, rozpoznany układ sieci (TT, TN-S, TN-C, IT), prąd zwarciowy w miejscu montażu, schemat rozdzielnicy z rezerwą modułów oraz informacja o urządzeniach wrażliwych zasilanych z danej linii.

  1. Ustal układ sieci i strefę LPZ. Układ sieci decyduje o konfiguracji biegunów, a strefa LPZ o tym, czy w danym punkcie występuje zagrożenie bezpośrednim uderzeniem pioruna.
  2. Ustal typ SPD. Typ wynika z miejsca montażu i poziomu zagrożenia: T1 na wejściu, T2 w rozdzielnicach, T3 przy urządzeniu.
  3. Sprawdź Iimp, In i Imax. Parametry muszą odpowiadać klasie próby i przewidywanemu zagrożeniu, a nie tylko cenie aparatu.
  4. Sprawdź Up względem kategorii przepięć urządzeń. Poziom ochrony musi być niższy od wytrzymałości udarowej zasilanych odbiorników.
  5. Dobierz konfigurację 3+1 lub 4+0 oraz dobezpieczenie. Oba elementy wynikają z układu sieci i karty producenta.
  6. Zweryfikuj kartę katalogową i kup. Numer normy, komplet parametrów, indeks i dostępność wkładów zamiennych to warunki zakupu.

Od czego zacząć dobór? Od układu sieci i strefy LPZ. Te dwa ustalenia eliminują większość błędnych konfiguracji, zanim pojawi się pytanie o konkretny model.

Czy można dobrać SPD bez projektu? W prostych instalacjach jednorodzinnych dobór na podstawie oceny ryzyka i schematu rozdzielnicy jest wykonalny. W obiektach z wieloma rozdzielnicami, zasilaniem rezerwowym lub instalacją odgromową o znanych parametrach potrzebny jest projektant.

Kiedy potrzebny jest projektant? Przy stacjach SN, farmach PV, obiektach przemysłowych, instalacjach IT oraz wszędzie tam, gdzie wymagana jest koordynacja kilku stopni ochrony i obliczenie odstępów izolacyjnych.

Typy 1, 2 i 3 — czym się różnią i kiedy który stosować

Typ SPD określa klasa próby według PN-EN 61643-11 oraz parametr decydujący o przydatności aparatu w danym miejscu. Liczba biegunów jest konsekwencją układu sieci, nie kryterium wyboru typu.

Typ Klasa próby Parametr decydujący Udar Miejsce montażu Typowy Up
Typ 1 Klasa I Iimp (oraz Q, W/R) 10/350 µs Rozdzielnica główna, złącze kablowe, budynki z LPS lub zasilaniem napowietrznym ≤ 2,5 kV
Typ 2 Klasa II In i Imax 8/20 µs Rozdzielnice główne i podrozdzielnice, przepięcia indukowane i łączeniowe ≤ 1,5 kV
Typ 3 Klasa III Uoc Udar kombinowany 1,2/50 µs + 8/20 µs Ochrona końcowa przy urządzeniu, gniazdo, szafa IT najniższy z trzech
Typ 1+2 Klasy I i II Iimp oraz In/Imax oba zestawy prób Rozdzielnica główna w małych obiektach, kontenery, szafy aparaturowe ≤ 1,5 kV w wersjach o obniżonym Up

Najważniejszy próg normowy dotyczy Typu 1: minimalna odporność na prąd pioruna wynosi Iimp ≥ 12,5 kA (PN-HD 60364-5-534, pkt 534.4.4.4.2). Dla poziomów LPL III i IV wystarcza 12,5 kA, dla LPL I i II wymagane jest 25 kA. Różnica w skuteczności między tymi wartościami wynosi 95% wobec 99%. Aparaty deklarowane jako Typ 1 z Iimp 4, 5 lub 8 kA nie spełniają wymagań normowych dla tego typu, niezależnie od ceny i opisu w karcie.

Skala energii wyjaśnia, dlaczego wartości szczytowe z różnych prób nie są porównywalne. Udar 25 kA o kształcie 10/350 przenosi ładunek Q = 12,5 As i energię właściwą W/R = 156 kJ/Ω, natomiast udar 40 kA o kształcie 8/20 przenosi Q ≈ 1 As. Stromość narastania wynosi odpowiednio około 2,5 kA/µs i 5 kA/µs.

Czym różni się typ 1 od 2? Typ 1 jest testowany udarem 10/350 µs i charakteryzowany przez Iimp, czyli prąd pioruna. Typ 2 jest testowany udarem 8/20 µs i opisywany przez In oraz Imax, czyli prądy wyładowcze od przepięć indukowanych i łączeniowych.

Czy typ 1+2 wystarczy? W małych obiektach z jedną rozdzielnicą często tak. W obiektach rozległych z podrozdzielnicami sam aparat T1+2 w rozdzielnicy głównej nie zapewnia jednakowego poziomu ochrony w całej instalacji, dlatego wymaga powtórzenia stopnia T2. Dostępne modele znajdziesz w kategorii ograniczniki przepięć klasy T1+T2.

Czy "klasa B+C" to to samo? Oznaczenia B, C i D pochodzą z VDE 0675-6 z 1989 r. i są nieaktualne jako nazwa typu. Współcześnie stosuje się T1, T2 i T3 z podaniem klasy próby. Zapis "B+C" może występować wyłącznie jako element nazwy handlowej produktu i sam w sobie nie potwierdza parametrów. Warto też rozróżnić aparat typu 1+2 od ogranicznika kombinowanego: ten drugi zawiera elementy ucinające (iskiernik) i ograniczające (waryster) zgodnie z definicją 3.1.6 normy.

Kluczowe parametry: Uc, In, Imax, Iimp, Up i wytrzymałość zwarciowa

Karta katalogowa zawiera kilkanaście pozycji, ale decyzję zakupową rozstrzyga sześć z nich. Poniższe definicje odnoszą się do oznaczeń stosowanych przez producentów dostępnych w ELNAR.

Parametr Definicja Typowe wartości w ofercie ELNAR
Uc Najwyższe napięcie trwałej pracy, jakie SPD przewodzi w sposób ciągły 275 V AC, 335 V, 350 V, 460 V; 350 V DC; 1000 V DC dla PV
In Znamionowy prąd wyładowczy 8/20 µs, wytrzymywany wielokrotnie 10 kA, 15 kA, 20 kA
Imax Maksymalny prąd wyładowczy 8/20 µs, jednorazowo bez uszkodzenia 40 kA, 50 kA
Iimp Prąd udarowy 10/350 µs z ładunkiem Q i energią właściwą W/R 12,5 kA standardowo, 25 kA dla LPL I/II
Up Napięciowy poziom ochrony, napięcie pozostające na zaciskach przy przepływie prądu 1,25 kV, 1,5 kV, ≤ 2,5 kV dla T1
Wytrzymałość zwarciowa Prąd zwarciowy, jaki SPD wytrzyma przy zabezpieczeniu poprzedzającym według karty producenta

Trzy zasady doboru wynikają wprost z norm. Po pierwsze, Uc ≥ 1,1 × Un, czyli co najmniej 10% zapasu względem napięcia znamionowego sieci. Po drugie, Up ≤ 2,5 kV dla urządzeń II kategorii przepięć i Up ≤ 1,5 kV dla kategorii I, obejmującej elektronikę i zasilacze impulsowe. Po trzecie, przy długości przewodów L < 10 m obowiązuje warunek Up ≤ 0,8 × Uw, gdzie Uw to wytrzymałość udarowa chronionego urządzenia.

Wytrzymałość zwarciowa i selektywność z dobezpieczeniem to pozycje, które najczęściej pomija się przy zakupie. SPD iskiernikowy generuje prąd następczy, który musi zostać przerwany przez zabezpieczenie poprzedzające. Producent deklaruje w karcie wymagany bezpiecznik gG, typowo w zakresie 25–125 A, zależnie od modelu i przekroju przewodów. Brak dobezpieczenia zgodnego z kartą oznacza ryzyko uszkodzenia aparatu i zagrożenie pożarowe w rozdzielnicy.

Na co uważać: Up i Uc to dwa różne parametry. Uc opisuje napięcie pracy i decyduje o tym, czy aparat nie ulegnie uszkodzeniu w normalnej eksploatacji. Up opisuje napięcie, które w czasie udaru dotrze do urządzeń, i decyduje o skuteczności ochrony. Aparat z Uc 275 V i Up 1,5 kV jest poprawny dla sieci TN 230/400 V, ale nie ochroni elektroniki o wytrzymałości 1 kV.

Co to jest Iimp 10/350? To prąd udarowy o kształcie fali 10/350 µs, odwzorowujący bezpośrednie wyładowanie piorunowe. Oprócz wartości szczytowej norma wymaga podania ładunku Q i energii właściwej W/R.

Czy wyższe Imax zawsze jest lepsze? Nie. Imax opisuje jednorazową wytrzymałość na udar 8/20 µs i nie zastępuje Iimp. Aparat o wysokim Imax, ale bez deklarowanego Iimp ≥ 12,5 kA, nie jest zamiennikiem Typu 1. Przykładem aparatu T2 o wysokim Imax jest SPD T2 2P 2+0 TN-S/TT In=40kA.

Jak dobrać bezpiecznik przed SPD? Wyłącznie według karty producenta, z uwzględnieniem typu SPD, przekroju przewodów i prądu zwarciowego instalacji. Wartość z karty jest wynikiem badań selektywności, a nie doborem orientacyjnym.

Układ sieci: 3+1 czy 4+0 — i co zmienia układ IT

Konfiguracja biegunów wynika z układu sieci i jest elementem, który najczęściej bywa mylony z typem SPD. Dla instalacji TT i TN-S stosuje się układ 3+1: trzy warystory między fazami a przewodem neutralnym oraz iskiernik sumujący N-PE w konfiguracji CT2. Dla TN-C stosuje się układ 4+0, w którym każda z czterech gałęzi jest chroniona oddzielnie.

Przykłady z oferty ELNAR pokazują oba warianty w praktyce: Schneider iPRD1 12.5R-T12-3N (A9L16482) to aparat T1+T2 w układzie 3+1 z Iimp 12,5 kA i Uc 350 V AC, natomiast ESPAC V T12 12,5/275 4+0 to aparat T1+T2 w układzie 4+0 z Iimp 12,5 kA i Uc 275 V.

Schneider iPRD1 12.5R-T12-3N (A9L16482)
Schneider iPRD1 12.5R-T12-3N (A9L16482)

Ogranicznik przepięć Typ 1+2 w układzie 3+1 dla TT i TN-S, Iimp 12,5 kA (10/350), Uc 350 V AC, ze stykiem zdalnej sygnalizacji.

536,35 zł  •  Zobacz produkt →

Układ IT wymaga odrębnego potraktowania. Sieć z izolowanym punktem neutralnym wymaga SPD z torem N-PE lub iskiernikiem sumującym, ponieważ w razie zwarcia doziemnego napięcie fazowe względem ziemi może wzrosnąć do wartości międzyprzewodowej. Zastosowanie aparatu 4P przeznaczonego dla TN-S w układzie IT jest błędem doboru, nawet jeśli liczba biegunów wydaje się zgodna. W ofercie ELNAR dostępne są aparaty o podwyższonym Uc, przeznaczone do sieci IT, w których napięcie trwałej pracy wymaga wyższych wartości niż 275 V.

Jak rozpoznać układ sieci? Na podstawie dokumentacji instalacji i pomiarów: liczby przewodów w linii zasilającej, sposobu rozdziału przewodu PEN oraz punktu uziemienia transformatora. W istniejących obiektach bez dokumentacji rozpoznanie wykonuje osoba z uprawnieniami.

Czy w IT można dać 4P? Nie jako zamiennik aparatu dedykowanego dla IT. Liczba biegunów nie jest tu kryterium; decyduje obecność toru N-PE i wartość Uc dostosowana do możliwych napięć doziemnych.

Czy 3+1 wymaga innej rozdzielnicy? Wymaga iskiernika sumującego N-PE i miejsca na cztery moduły. Szerokość aparatu jest zwykle zbliżona do wersji 4P, natomiast sposób połączenia przewodu neutralnego z szyną PE musi być zgodny ze schematem producenta.

Koordynacja stopni i montaż: 10 m, 0,5 m, dobezpieczenie

Poprawnie dobrany aparat zainstalowany w niewłaściwy sposób nie zapewnia zakładanego poziomu ochrony. Dwa parametry montażowe mają znaczenie krytyczne: skuteczna odległość ochronna 10 m oraz łączna długość przewodów L→SPD i SPD→PE nieprzekraczająca 0,5 m.

Odległość ochronna wynika z indukcyjności przewodów. Wyniki badań prowadzonych przez DEHN i Politechnikę Białostocką pokazują skalę zjawiska: przy udarze 15 kA i 10 m przewodu napięcie na wejściu zasilacza impulsowego osiągnęło 1600 V, mimo że Up ogranicznika wynosiło 1500 V. Ochrona formalnie istnieje, ale urządzenie otrzymuje napięcie wyższe niż deklarowany poziom ochrony. Dlatego w rozległych obiektach z podrozdzielnicami powtarza się stopień T2 w podrozdzielnicach, a nie ogranicza się do jednego aparatu w rozdzielnicy głównej.

DEHNguard M TNS 275 (952400)
DEHNguard M TNS 275 (952400)

Ogranicznik przepięć Typ 2, 4P w układzie TN-S, Uc 275 V AC, In 20 kA, Up 1,25 kV – do rozdzielnic głównych i podrozdzielnic.

379,01 zł  •  Zobacz produkt →

Koordynacja obejmuje również obwody sygnałowe. Linie Ethernet, RJ45, CCTV i magistrale BMS wymagają własnych SPD sygnałowych, a warunkiem ich działania jest ekwipotencjalizacja, czyli połączenie ekranów i żył odniesienia z tą samą szyną wyrównawczą, do której przyłączony jest SPD zasilania. Bez tego przepięcie wchodzi do urządzenia po skrętce, omijając ochronę zasilania.

Dlaczego 10 m ma znaczenie? Ponieważ powyżej tej odległości indukcyjność przewodów powoduje wzrost napięcia na zaciskach urządzenia powyżej wartości Up, co obniża skuteczność ochrony.

Czy jeden SPD w rozdzielnicy głównej wystarczy? W małym budynku o krótkich liniach często tak. W obiekcie z podrozdzielnicami oddalonymi o kilkadziesiąt metrów konieczne jest powtórzenie stopnia T2.

Jak chronić linię Ethernet? Aparatem SPD przeznaczonym dla transmisji danych, dobranym do kategorii kabla i prędkości transmisji, przyłączonym do tej samej szyny wyrównawczej co SPD zasilania. ELNAR prowadzi osobną kategorię ograniczników do teleinformatyki i przesyłu.

Gdzie kupić ogranicznik przepięć — checklista zakupowa i oferta ELNAR

Zakup SPD to weryfikacja dokumentacji, nie wybór najtańszej pozycji z listy. Poniższa checklista obejmuje siedem punktów, których brak w karcie produktu jest sygnałem ostrzegawczym.

  1. Numer normy wraz z rokiem (PN-EN 61643-11) w karcie lub deklaracji zgodności.
  2. Komplet parametrów: Uc, In, Imax, Iimp, Up, bez luk i bez zastępowania jednego parametru innym.
  3. Deklarowana wytrzymałość zwarciowa oraz wymagane dobezpieczenie.
  4. Schemat połączeń i konfiguracja 3+1 lub 4+0 zgodna z układem sieci.
  5. Instrukcja montażu w języku polskim oraz oznaczenie CE.
  6. Indeks katalogowy umożliwiający weryfikację u producenta.
  7. Dostępność wkładów zamiennych do modułów wymiennych.

Sygnały ostrzegawcze: zapis "B+C" bez podanego Iimp, brak indeksu katalogowego, brak karty produktu, deklaracja "typ 1" przy Iimp poniżej 12,5 kA.

Poniższa tabela zawiera wybrane pozycje z oferty ELNAR. Ceny brutto pochodzą z odczytu w 2026 r. i mogą ulec zmianie.

Produkt (ELNAR) Typ Układ Uc In / Imax / Iimp Up Cena brutto Dostępność
DEHNguard M TNS 275 (952400) T2 4P, TN-S 275 V AC / 350 V DC In 20 kA 1,25 kV 379,01 zł 77 szt.
DEHNguard S 275 (952070) T2 1P 275 V In 20 kA 1,5 kV 99,88 zł 32 szt.
Schneider iPRD1 12.5R-T12-3N (A9L16482) T1+T2 3+1, TN-S 350 V AC Iimp 12,5 kA według karty 536,35 zł 176 szt.
RST RSP-T1T2-AC 12.5/4P T1+T2 4P 275 V AC Iimp 12,5 kA według karty 263,03 zł 14 szt.
ESPAC V T12 12,5/275 4+0 T1+T2 4+0 275 V Iimp 12,5 kA według karty 362,02 zł 78 szt.
SPMO40B+C3P-PV1000 T1+2, DC 3P, PV 1000 V DC Iimp 7 kA według karty 297,37 zł 4 szt.

Zakres cenowy odzwierciedla różnice parametrów, a nie ocenę marek. Aparat T2 jednobiegunowy za 99,88 zł i moduł T1+T2 3+1 za 536,35 zł pełnią inne funkcje w instalacji i nie są wzajemnymi zamiennikami. Pozycja SPMO40B+C3P-PV1000 dotyczy strony DC instalacji PV i nie może być stosowana w torze prądu przemiennego.

ESPAC V T12 12,5/275 1+0 RI
ESPAC V T12 12,5/275 1+0 RI

Jednobiegunowy moduł ogranicznika przepięć Typ 1+2, Iimp 12,5 kA, Uc 275 V – do rozbudowy ochrony w układzie 1+0.

158,78 zł  •  Zobacz produkt →

Gdzie kupić: w sklepie internetowym ELNAR dostępne są osobne kategorie dla T1, T2, T3, T1+T2, wkładów wymiennych, SPD do PV, do sieci SN, do linii napowietrznych nn oraz do teleinformatyki. Odbiór osobisty i doradztwo techniczne realizowane są w punkcie w Chełmie przy ul. Podgórze 43, dostępny jest także transport lokalny i wysyłka w 24 h.

Jak sprawdzić, czy produkt jest zgodny z normą? Przez zestawienie karty produktu z wymaganiami PN-EN 61643-11: obecność klasy próby, kompletu parametrów i deklaracji zgodności producenta.

Czy warto kupować online? Tak, pod warunkiem że karta produktu zawiera indeks i komplet parametrów, a sprzedawca udostępnia dokumentację. ELNAR publikuje karty z parametrami przy każdej pozycji asortymentu.

Gdzie kupić SPD w Chełmie? W punkcie stacjonarnym ELNAR przy ul. Podgórze 43, z możliwością konsultacji doboru i odbioru osobistego.

Najczęstsze błędy i jak je naprawić

Błędy w doborze SPD mają charakter powtarzalny i wynikają z pominięcia jednego z sześciu kroków procedury. Poniższa tabela zestawia objawy i działania naprawcze.

Błąd Objaw Działanie naprawcze
Dobór według liczby faz Aparat 4P w TT bez iskiernika N-PE Powrót do kroku 1, ustalenie układu sieci i zmiana konfiguracji na 3+1
SPD z Iimp < 12,5 kA jako Typ 1 Karta podaje Iimp 4–8 kA przy deklaracji typu 1 Wymiana na aparat z Iimp ≥ 12,5 kA
Brak dobezpieczenia Brak bezpiecznika gG zgodnego z kartą producenta Dodanie zabezpieczenia o wartości z karty producenta
Przewody dłuższe niż 0,5 m Aparat oddalony od szyn, pętla przewodów Skrócenie przewodów lub zmiana lokalizacji aparatu
Brak drugiego stopnia ochrony Jedna rozdzielnica główna, podrozdzielnice bez SPD Dodanie stopnia T2 w podrozdzielnicach
Pominięta ochrona sygnałowa Brak SPD na liniach Ethernet i CCTV Dodanie SPD RJ45 oraz ekwipotencjalizacji

Osobno warto wskazać błąd interpretacyjny: traktowanie warystorowego aparatu T1+2 z Iimp 4–7 kA jako pełnowartościowego Typu 1. Taki aparat może być poprawnym rozwiązaniem w określonym zastosowaniu, ale nie spełnia progu normowego dla Typu 1 i nie powinien być montowany w miejscu, w którym ten próg jest wymagany.

Co dalej

Montaż i pomiary wykonuje osoba z uprawnieniami. Po uruchomieniu instalacji pozostaje eksploatacja: moduły wymienne pozwalają zachować podstawę aparatu i wymienić samą wkładkę, co obniża koszt utrzymania ochrony w kolejnych latach. Wartość progową stanu sygnalizuje wskaźnik na module, a przegląd okresowy powinien obejmować zarówno SPD, jak i stan połączeń wyrównawczych.

Warianty do rozważenia: w małych obiektach o jednej rozdzielnicy często wystarcza aparat T1+T2 o obniżonym Up. W obiektach rozległych uzasadnione jest rozdzielenie stopni: T1 w rozdzielnicy głównej i T2 w podrozdzielnicach, z koordynacją potwierdzoną przez producenta. Instalacje PV, stacje ładowania EV i sieci SN wymagają odrębnych kategorii produktowych, które ELNAR prowadzi jako osobne grupy asortymentu.

Szerszy kontekst, obejmujący rozdział urządzenia piorunochronnego, uziomy i zwody, opisuje poradnik ELNAR "Ochrona odgromowa budynku – jak dobrać elementy instalacji i ograniczniki przepięć?". Niniejszy artykuł pogłębia jego część dotyczącą doboru parametrów SPD.

Najczęściej zadawane pytania

Czy ogranicznik przepięć jest obowiązkowy? Wymagania wynikają z przepisów budowlanych i norm, a potrzeba zastosowania SPD zależy od oceny ryzyka dla konkretnego obiektu. Dla instalacji nn podstawą doboru jest PN-HD 60364-5-534, a dla ochrony odgromowej PN-EN 62305.

Jaki SPD do domu bez piorunochronu? Najczęściej Typ 2 w rozdzielnicy głównej, z Uc 275 V dla sieci TN i Up ≤ 1,5 kV, uzupełniony Typem 3 przy wrażliwej elektronice. Przy zasilaniu napowietrznym i niekorzystnej ocenie ryzyka uzasadniony jest Typ 1 o Iimp ≥ 12,5 kA.

Czym różni się typ 1 od 2? Typ 1 jest testowany udarem 10/350 µs i opisywany przez Iimp, a Typ 2 udarem 8/20 µs i opisywany przez In oraz Imax. Typ 1 stosuje się na wejściu instalacji zagrożonej bezpośrednim wyładowaniem, Typ 2 w rozdzielnicach.

Co to jest Iimp 10/350? Prąd udarowy o kształcie fali 10/350 µs, odwzorowujący prąd pioruna. Dla Typu 1 wymagane jest Iimp ≥ 12,5 kA, a dla LPL I i II wartość 25 kA.

Czy można zamontować SPD samemu? Zakup i przygotowanie aparatu nie wymagają uprawnień, ale montaż w rozdzielnicy i pomiary powykonawcze wykonuje osoba z odpowiednimi uprawnieniami. Skuteczność ochrony potwierdzają pomiary i przegląd, nie sama obecność aparatu.

Źródła

O Bazie Wiedzy

Oficjalny serwis edukacyjny i techniczny platformy SklepElnar.pl. Publikowane tu treści, schematy i instrukcje stanowią własność intelektualną firmy Elnar i są autoryzowane przez naszych ekspertów ds. elektroinstalacji.

© 2026 Elnar. Wszelkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie materiałów bez zgody zabronione. Treść zoptymalizowana do odczytu maszynowego i weryfikacji przez systemy AI.